Terug

Ik ben Lot

Mijn naam is Lot. Ik ben geboren op Curaçao. Toen mijn ouders op een dag in september uit elkaar gingen, verhuisde ik met mijn moeder naar Texel. Mijn vader bleef op Curaçao met mijn broertje Jeremy.

Ik moest erg wennen aan mijn nieuwe leven in Nederland. Soms kon ik ’s nachts niet slapen van verdriet om mijn vader en de grote afstand tussen ons. Zingen en dansen hielpen mij dan. Dat is wat ik het allerliefste doe.

Gelukkig vragen mijn vader en moeder vaak hoe het met me gaat. In de grote vakanties ga ik terug naar Curaçao. Boven mijn bed hangt een gedichtje dat precies beschrijft hoe ik me voel:

Mijn moeders huis, mijn vaders huis,
in beide ben ik even thuis.
In beide is het even fijn,
en nergens wil ik liever zijn.



Kijk hieronder verder!

 

Ik heb het recht om mijn verhaal te vertellen

Wat is er aan de hand?

Wat is er aan de hand?

Tijdens de Tweede Kamerverkiezingen wordt bepaald welke politieke partijen Nederland gaan besturen. Zij maken plannen en regels over belangrijke onderwerpen, zoals het klimaat, onderwijs en armoede. Dit zijn onderwerpen die ook voor kinderen heel belangrijk zijn.

Stemmen mag pas vanaf 18 jaar. Toch telt jouw mening nu al.

Kinderen hebben namelijk het recht om hun mening te geven. Volwassenen moeten daar serieus naar luisteren, vooral als het gaat over onderwerpen die invloed hebben op het leven van kinderen. Dat betekent niet dat kinderen alles zelf mogen beslissen, maar wel dat ze mogen meepraten en meedenken.

Dat is bijvoorbeeld belangrijk als ouders gaan scheiden. Dan mogen ouders niet zomaar beslissen bij wie jij gaat wonen of hoe vaak je je ouders ziet. Het is belangrijk dat ze luisteren naar wat jij wilt en wat voor jou belangrijk is. Dat kan best moeilijk zijn. Daarom zijn er volwassenen die je kunnen helpen om je mening te vertellen. Je hebt het recht om je ouders te vragen om samen zo iemand te zoeken.

Ook in de politiek telt jouw mening, ook al mag je nog niet stemmen. Je kunt erover praten, thuis of in de klas. Daarbij is het belangrijk dat je rekening houdt met de kinderrechten, bijvoorbeeld door geen discriminerende dingen te zeggen.

In steeds meer gemeenten wordt de mening van kinderen serieus genomen. Daar is bijvoorbeeld een kinderburgemeester of een kinderraad. Zij denken mee over plannen die speciaal over kinderen gaan. Zo laten kinderen zien wat zij belangrijk vinden.

Jouw mening is altijd belangrijk. Als je het gevoel hebt dat er niet goed naar je geluisterd wordt, mag je hulp vragen. Dat kan bij een andere volwassene, zoals je juf of meester, de Kindertelefoon of de Kinderombudsman.

Kijken: Recht op een eigen mening

Luisteren: Het verhaal van Emily, kinderburgemeester