Toen ik klein was, verhuisde ik met mijn ouders van Syrië naar Nederland. Thuis praten we Arabisch en eten we soms gerechten uit Syrië. Op school praat ik Nederlands. Ik voel me thuis in twee werelden, en allebei horen ze bij mij.
Later wil ik actrice worden. Ik vind het geweldig om in een ander personage te kruipen: een prinses, een piraat of een ontdekkingsreiziger. Verhalen spelen en vertellen is wat ik het liefste doe.
Thuis praten we niet vaak over toneelspelen. Mijn vader vindt school heel belangrijk en denkt aan beroepen zoals juf of burgemeester. Acteren snapt hij niet zo goed. Ik begrijp zijn zorgen, ook al voelt mijn droom voor mij heel echt.
Mijn moeder snapt het beter. Ze ziet hoe blij ik word als ik speel. Soms glimlacht ze als ze me hoort zingen of dansen op mijn kamer. Dat geeft me moed.
Op school durf ik steeds meer van die kant van mij te laten zien. Een paar kinderen uit mijn klas zitten op een toneelschool. Ze oefenen scènes en staan op het podium. Daar wil ik ook bij horen.
Misschien komt mijn droom uit, misschien niet.
Maar ik geef hem niet op.